Jak opanować lęk przed porodem?

[asia]

Najbardziej boimy się nieznanego. Dlatego pierwsza zasada brzmi: jak najwięcej dowiedzieć się o porodzie i o sposobach, które mogą ułatwić jego przebieg. Więcej przeczytasz w marcowym wydaniu M jak mama (3/2012). A jeśli macie już za sobą poród, podzielcie się swoimi przeżyciami. Czy bałyście się porodu? Co wam najbardziej pomogło w tych trudnych chwilach?

[MartaB]

Zanim zaszłam w ciążę, to wielokrotnie myślałam o tym, jaki poród jest straszny... Ale jak okazało się że jestem w ciąży, to nie miałam lęku przed porodem- opanował mnie dziwny spokój, wiedziałam, że będzie dobrze. Im bliżej porodu, tym bardziej nie mogłam się doczekać (a czekać musiałam aż do 42 tygodnia).
Teraz jednak boję się porodu i nie wiem, kiedy zdecyduję się na kolejne dziecko.
Dlatego u mnie stwierdzenie, że najbardziej boimy się nieznanego się nie sprawdziło

[Pandora]

Choć może się to wydawać dziwne ... nie bałam się porodu.
Do mnie nie docierał fakt ,że kiedyś jednak będę musiała urodzić.
Co więcej moja wyobraźnia kończyła się na pewnej fazie bólu i nie wyobrażałam sobie większej.

[sabina22]

Osobiście nie znam żadnej kobiety, która by nie bała się porodu. Niby dużo można przeczytać, dowiedzieć się od innych, ale przecież każdy poród jest inny. Ja przed porodem bałam się ,bo nie wiedziałam jak to będzie i może łudziłam,ze nie będzie tak źle. Teraz wiem jak to wygląda i tym bardziej się boję, czy zniosę to kolejny raz. a planuje jeszcze minimum jedno dziecko.
W ciąży miałam bardzo dużo wolnego czasu i DUŻO myślałam. Co ciekawe najbardziej się bałam lewatywy i nacięcia krocza, teraz wiem ze to pestka w porównaniu z resztą
Był ze mną mąż. Nie wyobrażam sobie porodu bez niego .

[paaul417]

Ja oczekuję na poród który może nastąpić w najbliższych dniach, i powiem szczerze na początku ciąży byłam taka odważna "a nie boję się pordu, jakoś inne kobiety to przetrwały, nie ma czego się bać". jednak kiedy kilka dni temu trafiłam na oddział położniczo-ginekologiczny (leżałam tam 2 dni) i nasłuchałam się tych jęków i krzyków obawy moje zaczęły wzrastać. Teraz oczekując już w domku na akcję porodową boję się jak to będzie, jak zniosę ból, czy dam radę. W tych trudnych chwilach pociesza mnie fakt, że mój partner będzie przy mnie, że będzie mnie wspierał i razem damy radę.

[MartaB]

paaul417 Też miałam kryzys, jak pierwszy raz trafiłam na patologię ciąży- to był 32 tydzień. Początkowo się przestraszyłam (przede wszystkim wizji przedwczesnego porodu) też się nasłuchałam krzyków, jęków i opowieści koleżanek z sali. Ale im dłużej leżałam, tym bardziej się do tego przyzwyczajałam. Za to jak trafiłam znów na patologię, kiedy byłam już po terminie, to muszę przyznać, że w sali nie dało się wyczuć strachu, raczej zniecierpliwienie i oczekiwanie. Czekając na swoją kolej widziałam szczęśliwe dziewczyny, które zaczęły same rodzić, albo szły na wywoływanie. Sama zeszłam na porodówkę z uśmiechem

[MartaB]

Pocieszające jest to, że każdy poród jest inny. Nie ma żadnej reguły... I w tym właśnie upatruję swoją szansę Może następnym razem będzie lepiej...

[sabina22]

Pamiętam jak byłam w ciąży wszyscy pytali mnie czy się boję, byłam przerażona, ale dawałam zdawkowe odpowiedzi.nienawidziłam tych pytań. Ludzie nie pytajcie o takie rzeczy!

[renia123161]

Pierwszego porodu bałam się bardzo, a teraz boję się jeszcze bardziej. Wiem jaki to ból, poprzednio skurcze trwały ponad 24 godziny, sam poród był ciężki, było nacinanie, oprócz tego pękłam. jestem w 35 tygodniu i się trzęsę na myśl o porodzie.

[aniulka88]

Ja sie nie bałam porodu, naprawde Nie bałam sie bólu, bo wiedziałam ze w wiekszym czy mniejszym stopniu i tak bedzie bolało...bałam sie tylko zeby nie dac sie poniesc emocjom i nie zaczac sie drzec na cały oddział a niepotrzebnie, bo krzyk bardzo pomaga podczas skurczów...